Οι πρόγονοί του υπήρξαν το κλαβίχορδο (Clavichord) και το τσέμπαλο (Cembalo). Το κλαβίχορδο, ήταν όργανο πολύ αγαπητό στις αρχές του 18ου αιώνα. Το τσέμπαλο που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα διέθετε μηχανισμό νύξης.
Το παλαιότερο δείγμα τύπου πιάνου κατασκευάστηκε στη Φλωρεντία από τον Bartolomeo Cristofori το 1709, ο οποίος γεννήθηκε στην Πάδοβα το 1655. Ο Cristofori ονόμασε το όργανο αυτό “gravicembalo col piano e forte” και στόχος του ήταν να ικανοποιήσει την επιθυμία των μουσικών της εποχής του να παίζουν σε μια ευρεία δυναμική ποικιλία, από πολύ σιγά ως πολύ δυνατά. Aντί για το τσίμπημα (νυγμό) των χορδών που είχαμε στο τσέμπαλο, χρησιμοποίησε μια σειρά σφυριών τα οποία μόλις χτυπούσαν πάνω στη χορδή, επανέρχονταν στη θέση τους επιτρέποντάς της να πάλλεται λίγο χρόνο μετά. Αυτό το στοιχείο έδωσε στους εκτελεστές του οργάνου νέα δυνατότητα ελέγχου του βαθμού δύναμης με την οποία πατούσαν τα πλήκτρα. Τα πιάνα του Cristofori είχαν 4 ως 4.5 οκτάβες έκταση. Το πιάνο είναι είτε όρθιο είτε με ουρά. Τα πιάνο με ουρά εμφανίστηκε πρώτα και θεωρείται πολύ καλύτερο σε ποιότητα απ’ ό,τι το όρθιο, το οποίο εμφανίστηκε για να καλύψει ανάγκες όπως η έλλειψη χώρου. Η έκτασή του είναι 71/3 οκτάβες με 88 πλήκτρα αν και ορισμένα μοντέλα έχουν έκταση 8 οκτάβες. Το αντηχείο του πιάνου που βρίσκεται πίσω από τις χορδές στο όρθιο πιάνο και κάτω από αυτές στο πιάνο με ουρά. Επίσης, ιδίως στο πιάνο με ουρά, το καπάκι που βρίσκεται πάνω από το ηχείο όταν ανοιχθεί (ή ανάλογα με το ύψος που θα ανοιχθεί) μετατρέπεται σε ζωτικής σημασίας ηχητικό μεταδότη. Τα πεντάλ του πιάνου είναι 3: α) Το πεντάλ «διαρκείας» (Sustaining Pedal), που παρατείνει τον ήχο όσο το πατάμε. Με αυτό τον τρόπο όποιος φθόγγος ή συγχορδία παιχτεί αποκτά μεγαλύτερη διάρκεια, ακόμα και αν τα δάκτυλα δεν πατούν πια τα πλήκτρα, με αποτέλεσμα έναν πιο πλούσιο ήχο. β) Το πεντάλ Sostenuto, το οποίο δίνει τη δυνατότητα στον εκτελεστή να επιλέξει τους φθόγγους που θέλει να κρατηθούν. Το εισήγαγε η εταιρεία Steinway και τελειοποιήθηκε το 1874. γ) Πεντάλ una corda ή σουρντίνα. Στα πιάνα με ουρά μετακινεί το πληκτρολόγιο καθώς και μια σειρά σφυριών προς τα δεξιά ώστε να κρούεται μια μόνο χορδή (una corda) αντί για τρεις, ενώ στα όρθια πιάνα μετακινεί ολόκληρη τη σειρά των σφυριών προς τις χορδές, μειώνοντας έτσι τη διαδρομή τους και κατά συνέπεια την κρουστική δύναμή τους. Το πιάνο μπορεί να αποδώσει μουσική είτε ως σόλο όργανο, είτε μέσα σε μια ορχήστρα.
Αν και πολλοί πιστεύουν ότι χρησιμοποιείται κυρίως στην κλασική μουσική, το πιάνο κατέχει ένα ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην τζαζ, στην μπλουζ, στο ροκ εν ρολ, αλλά και στη λαϊκή μουσική όπου είτε κυριαρχεί, είτε λειτουργεί ως όργανο συνοδείας. Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή μουσικά όργανα στον κόσμο. Το πιάνο είναι σύμφωνα με τον Liszt ο βασιλιάς των οργάνων και κατά τον Prokofiev ο κρουστός αυτοκράτορας των αισθήσεων.
Κατά το 18ο αιώνα, το πιάνο αναδείχθηκε σε βασιλιά των μουσικών οργάνων, σε ολόκληρη την Ευρώπη και έδωσε την αφορμή για να γνωρίσουμε μερικούς από τους σημαντικότερους συνθέτες όλων των εποχών, όπως ο Bach, ο Mozart, ο Haydn και ο Clementi. Αργότερα όμως κατά το 19ο αιώνα, όταν η μουσική φιλοσοφία των ευρωπαϊκών κοινωνιών διαμόρφωσε ένα ακόμη πιο ανάλαφρο στυλ, αναδείχθηκαν ορισμένοι νέοι συνθέτες που στιγμάτισαν με το έργο τους όχι μόνο την εποχή τους, αλλά και ολόκληρη την ιστορία της μουσικής. Ανάμεσά τους θα διακρίνουμε τον Beethoven, τον Schubert, τον Chopin, τον Schumman, τον Mendelson, τον Brahms, τον Tchaikovsky και τον Liszt.
